دوم ژوئن 2023- پژوهشی در سوئد به رهبری دانشگاه اوپسالا به بررسی استفاده از سلول های استرومایی مزانشیمی برای توقف پیشرفت دیابت نوع 1 تازه تشخیص داده شده، پرداخته است. در این مقاله با عنوان "سلول های استرومایی مزانشیمی مشتق از بند ناف، تولید انسولین درون زا را در دیابت نوع 1 حفظ می کنند: یک کارآزمایی تصادفی دوسوکور کنترل شده با دارونما فازI/II" که در مجله Diabetologia، منتشر گردید، محققان جزئیاتی در مورد این مطالعه و نتایج یک گروه 24 نفره را ارائه کردند.

محققان از سلول های استرومایی مزانشیمی مشتق از ژله ی وارتون (MSCs) استفاده کردند که از بیماران حاضر در مطالعه مشتق نشده بودند (آلوژنیک).

ژله وارتون بافت موکوس مانند ژلاتینی است که جریان خون بند ناف را بین جنین در حال رشد و جفت احاطه کرده است. سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق شده از این ژله دارای پتانسیل بازسازی، تمایز به انواع محدودی از سلولها، خواص خود نوسازی و سیگنال دهی با سلول های دیگر هستند که منجر به تعدیل ایمنی می شود. ویژگی‌های تعدیل ‌کننده ایمنی این سلول‌های بنیادی مزانشیمی، به آن‌ها اجازه می‌دهد تا در درمان‌های آلوژنیک «off-the-shelf» استفاده شوند، زیرا بدن آنها را به عنوان بافت خارجی پس نمی‌زند.

یک فرآیند انتخاب به نام ProTrans برای جمع آوری  MSCها، استفاده شد. فرآیند انتخاب ProTrans توسط شرکت NextCell، توسعه یافته است- یک شرکت بیودارویی سوئدی که با چندین محقق دخیل در این مطالعه در ارتباط است.

محققان یک کارآزمایی ترکیبی فاز I/II، متشکل از افزایش دوز و به دنبال آن یک مطالعه تصادفی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما انجام دادند. درمان با سلول های بنیادی مزانشیمی آلوژنیکProTrans  در مقایسه با دارونما بر روی بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 تازه تشخیص داده شده، انجام شد.

این مطالعه برای بررسی تغییرات در مقدار پپتید C در طی آزمایش تحمل غذای مخلوط در یک سال پس از تزریقProTrans ، یادارونما در مقایسه با عملکرد پایه قبل از درمان، طراحی شد.

سطح پپتید C در افراد تحت درمان با دارونما تا 47 درصد کاهش یافت، در حالی که در افراد تحت درمان با ProTrans تنها 10 درصد کاهش یافت. به طور مشابه، نیاز به انسولین در افراد تحت درمان با دارونما به طور متوسط 10 واحد در روز افزایش یافت، در حالی که نیاز به انسولین در افراد تحت درمان با ProTrans در طول دوره پیگیری 12 ماهه، تغییر نکرد.

این مطالعه نشان می‌دهد که سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از ژله وارتون از طریق فرآیند انتخابProTrans ، یک درمان بی‌خطر برای دیابت نوع 1 اخیراً شروع شده، با پتانسیل حفظ عملکرد سلول‌های بتا در طولانی مدت، است.

تاکنون، هیچ درمان دیگری در بازار یا در آزمایشات بالینی توانایی متوقف کردن پیشرفت دیابت را نشان نداده است.

در مورد مطالعه ی دو سوکور

مطالعه دوسوکور به گونه‌ای طراحی می شود که شرکت ‌کنندگان و محققان هیچ ایده‌ای از این که چه افرادی تحت درمان بالقوه یا دارونما قرار می گیرند، نداشته باشند. در حالی که مطالعات دوسوکور به حذف سوگیری های تجربی کمک می کند، ممکن است زمانی که محققان یا تحقیقات به شرکتی با منافع مالی مرتبط باشند، برای اعتبار نتایج بسیار مهم تلقی شود. طرح مطالعه کنونی نمونه‌ای عالی از قدم هایی را ارائه می‌دهد که می‌توان برای اطمینان از حذف انواع خاصی از سوگیری برداشت.

تصادفی‌سازی با کد تصادفی‌سازی مبتنی بر وب که قبل از شروع مطالعه ایجاد شده بود، انجام گردید و شرکت‌کنندگان به ‌طور تصادفی در دو گروه درمان ProTrans یا دارونما قرار گرفتند. پاکت‌های حاوی کدهای منطبق در یک اتاق قفل شده در کلینیک نگهداری ‌شد و کارکنان مطالعه پاکت‌ها را در اولین ویزیت باز ‌کردند. به این ترتیب، شرکت‌کنندگان قبل از ملاقات با کارکنان مطالعه بطور تصادفی در گروه ها قرار گرفتند و هیچ سوگیری در انتساب ممکن نبود.

همه شرکت کنندگان و پرسنل مطالعه از تکالیف گروهی و نوع درمان بی اطلاع بودند. تنها پس از جمع‌آوری و تجزیه و تحلیل همه داده‌ها، تصادفی‌سازی رمزگشایی شد و نتایج توسط واحد آمار پزشکی، موسسه Karolinska مورد بررسی قرار گرفت.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2023-06-wharton-jelly-halt-diabetes-phase.html